Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΕΡΑΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ.


Η υπόθεση της ανάπτυξης  είναι κυρίως υπόθεση των δημιουργικών ανθρώπων, εκείνων που ανοίγουν τους δρόμους της καινοτομίας στην επιχειρηματικότητα. Τέτοιες δημιουργικές πρωτοβουλίες υπάρχουν στον τόπο μας και αποτελούν σημείο αναφοράς   για την νέα οικονομία μόνο που δεν αναδεικνύονται. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η επιχειρηματική και επιστημονική προσπάθεια του Λευτέρη Λαχουβάρη και του Θανάση Μαστρογιάννη  οι οποίοι δημιούργησαν την Εταιρία «Μανιτάρια Δίρφυς» μία πρωτότυπη και καινοτόμα επιχειρηματική δραστηριότητα στον τομέα  της παραγωγής διαφόρων ειδών μανιταριών τα οποία πέραν της διατροφικής αγοράς αξιοποιούνται στην φαρμακευτική  και στην παραγωγή καλλυντικών προϊόντων ενώ διαρκώς διευρύνεται η χρήση τους σε   νέες εφαρμογές που  αυξάνουν το επενδυτικό ενδιαφέρον.
Η παρουσίαση της καινοτόμας επενδυτικής προσπάθειας στην εφημερίδα  «Ο Κόσμος του Επενδυτή» στο σημερινό φύλλο, της 23ης Ιουλίου 2011 ενίσχυσε τους προβληματισμούς μας για τις υγιείς, σύγχρονες και καινοτόμες  επενδυτικές δυνάμεις που  δημιουργούν στην Εύβοια αλλά συνήθως παραμένουν στο περιθώριο του τοπικού ενδιαφέροντος αντί να αναδεικνύονται  σε  πρωτοβουλίες  άξιες μίμησης και ενθάρρυνσης.
Η επιχειρηματική καινοτομία, δηλαδή η επένδυση σε τομείς παραγωγής που δεν εντάσσονται στους έως σήμερα συνήθεις και  μάλιστα παρακμάζοντες τομείς της τοπικής μας οικονομίας, είναι σε θέση να δημιουργήσει ευκαιρίες απασχόλησης και οικονομικής ανάπτυξης  αξιοποιώντας  το ντόπιο επιστημονικό προσωπικό στην έρευνα, αλλά και  τις δυνατότητες που παρέχει ο ευβοϊκός φυσικός πλούτος ειδικότερα στον τομέα της νέας καινοτόμας αγροτικής οικονομίας. Αρκεί να υπάρξει πληροφόρηση, ενθάρρυνση και υποστήριξη.
Η Εύβοια στερείται ασφαλώς βασικών οδικών υποδομών και  τούτο κάνει αρκετούς να πιστεύουν ότι  αρκεί για να παραμένουν κλειστοί οι δρόμοι της ανάπτυξης  στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας. Οι υποδομές είναι αναγκαίες για να βελτιώσουν πρωτίστως την ζωή των κατοίκων και των εργαζομένων στην Εύβοια. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι και παγίδα στουθοκαμηλισμού για τους έχοντες την ευθύνη να σχεδιάσουν, να καθοδηγήσουν και να διεκδικήσουν την ευβοϊκή ανάπτυξη.  Η προώθηση καινοτόμων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, η συστηματική υποστήριξη και η ανάδειξη των ευκαιριών  απαιτεί ηγεσία  τόσο στο τοπικό πολιτικό σύστημα όσο και στην κοινωνία των πολιτών που να είναι ικανή να παρακολουθήσει  τις εξελίξεις στην νέα οικονομία, να εμπεδώσει την καινοτόμα πρωτοβουλία και κυρίως να κατανοεί την πραγματικότητα του  νέου αναπτυξιακού περιβάλλοντος στο οποίο ο τόπος μας πρέπει να επιβιώσει δημιουργικά. Η υπόθεση της ανάπτυξης είναι πολύ πιο σύνθετη και συναρπαστική από τα έτσι και αλλιώς αναγκαία δημόσια έργα.
Γιαυτό αξίζει να αναδεικνύουμε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες όπως του Λευτέρη Λαχουβάρη και του Ευβοιώτη Θανάση Μαστρογιάννη όχι ως φωτεινές εξαιρέσεις αλλά ως φωτεινά παραδείγματα για το πόσα καινοτόμα πράγματα μπορούν να ανθίσουν στον τόπο μας, για το ότι για την Εύβοια υπάρχει δρόμος ανάπτυξης  έξω από τους κλειστούς ορίζοντες  της παρακμής.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νέο λιμάνι στη Χαλκίδα θα δώσει και πάλι ζωή στην Εύβοια

 Αναδημοσίευση από ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Μηνάς Τσαμόπουλος Δικαίωμα στην ελπίδα έχει πλέον η Εύβοια, εν μέσω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που πλήττει την Ελλάδα. Το νησί που δεσπόζει στο Αιγαίο ελέγχοντας τα θαλάσσια περάσματα προς και από τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο παλεύει με τους «δαίμονές» του τόσα χρόνια αφού έχει ένα αρνητικό πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Είναι ο πρώτος νομός στην Ευρώπη σε άνεργους νέους. Μία γεωγραφική περιοχή που την τετραετία 1985-1989 είχε το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη Γηραιά  Ήπειρο, καταδικάστηκε στη συνέχεια σε βιομηχανικό μαρασμό, με τα λουκέτα που μπήκαν στα εργοστάσια, αφήνοντας στον δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους που κατέχουν μοναδική τεχνογνωσία. Η οικονομική ξαστεριά για την Εύβοια έρχεται από τη θάλασσα, με μοχλό ανάπτυξης τον Οργανισμό Λιμένων Νήσου Εύβοιας (ΟΛΝΕ)  ο οποίος προήλθε από τη συνένωση 10 Λιμενικών ταμείων  και στις 30 Ιουνίου συμπληρώνει δύο χρόνια λειτουργίας, ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με μετόχους το υπουργείο Οικονομίας, Υπο…

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Συζήτηση με τον Λίνο Τριανταφυλλίδη και τον Νίκο Τράκο 
Η ανάπτυξης της ανατολικής πλευράς της Εύβοιας καταμεσίς στο Αιγαίο και στην γειτονιά της μητροπολιτικής Αττικής αποτελεί μία κρίσιμη πτυχής της γενικής αλλά ανεύρετης έως τώρα ευβοϊκής ανάπτυξης. Το ιστολόγιο αυτό, το "ΕΥΒΟΙΑ 2020" ανοίγει το διάλογο συζητώντας με δύο έμπειρους επιστήμονες που διακρίνονται για τη δημιουργική τους σκέψη και το πλούσιο μελετητικό έργο τους, τον Αρχιτέκτονα- Χωροτάκτη κ. Λίνο Τριανταφυλλίδη και τον Συγκοινωνιολόγο- Πολιτικό Μηχανικό κ. Νίκο Τράκο. Η Εύβοια περιμένει το τρένο της …. από την εποχή του Τρικούπη Η Ανατολική Εύβοια παραμένει απομονωμένη, εγκαταλελειμμένη και αναξιοποίητη. Η δημιουργία οδικού και σιδηροδρομικού άξονα που να συνδέει τη Χαλκίδα με το λιμάνι της Κύμης, την δυτική με την ανατολική πλευρά του νησιού  είναι ένα αίτημα που «εκκρεμεί» από την εποχή του Τρικούπη.

Η πρόταση και το όραμα του Χαριλάου Τρικούπη, πέρασαν στην ιστορία. Τότε υπήρχε το κίνητρο της αξιοποίησης του χ…

Η πρόταση του Β2 Σταδίου του ΣΧΟΟΑΠ ΑΥΛΩΝΟΣ.

 Αναγκαία η ενημέρωση και η συμμετοχή πολιτών και φορέων.

Στην φάση της διαβούλευσης έχει τεθεί -έστω τυπικά-  εδώ και πολλές εβδομάδες η πρόταση της Β2 Φάσης της Μελέτης του ΣΧΟΟΑΠ Αυλώνος. Πρόκειται για την τελική φάση της εκπόνησης του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης του πρώην Δήμου Αυλώνος και νυν Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Με άλλα λόγια πρόκειται για το χωροταξικό σχέδιο  που καθορίζει τις χρήσεις γης και τους όρους οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής του πρώην Δήμου Αυλώνος. Πρόκειται για μία σημαντική προγραμματική διαδικασία η οποία ολοκληρώνεται μετά από την φάση αυτή, με την έγκρισή του από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και την δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. Οι δύο προηγούμενες φάσεις πέρασαν από τυπικές και μάλλον «ανεμικές» διαβουλεύσεις, ειδικά η πρώτη, η αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης, στην οποία το μεν κείμενο έβριθε λαθών και παραλείψεων η δε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Δήμου υπήρξε σχεδόν ανύπαρκτη. Στην δεύτερη φάση τα πράγ…