Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΦΡΑΓΜΑ ΜΑΝΙΚΙΩΝ. Ένα έργο που πηγαίνει ημιτελές στις καλένδες;


 Γράφει ο Δημήτρης Κατσούλης

Το Φράγμα των Μανικίων είναι ένα πολύπαθο και ανολοκλήρωτο έργο που διαρκώς παραπέμπεται στις καλένδες ενώ δυστυχώς στη συνείδηση των αρμοδίων αλλά και των πολιτών καταγράφεται ως μία ακόμη χαμένη υπόθεση.
Την ίδια στιγμή η Εύβοια αναφέρεται σε όλες τις επίσημες εκθέσεις για την κλιματική αλλαγή ως μία από τις περιοχές που απειλούνται από την ερημοποίηση λόγω της μείωσης των υδατικών αποθεμάτων και της διάβρωσης των ακτών της. Κοντά σε αυτό προστίθεται – όχι τόσο για την περιοχή του φράγματος- το τεράστιο πρόβλημα της νιτρορύπανσης για το οποία ήδη η Ελλάδα καταδικάζεται και πληρώνει πρόστιμα αλλά και ανυπολόγιστη ζημιά στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον.
Γύρω από το κόστος της ολοκλήρωσης του Φράγματος διακινούνται διαφορετικές εκτιμήσεις, άλλος μιλά για 20.000.000 ευρώ, άλλος για 37.000.000 ευρώ και άλλος για 80.000.000 ευρώ. Είναι τουλάχιστον αναγκαίο και χρήσιμο να προσδιοριστεί το πραγματικό κόστος και να αναλυθεί στα διαφορετικά στάδια ολοκλήρωσης, δηλαδή πιο είναι το κόστος της ολοκλήρωσης των έργων του Φράγματος, πιο το κόστος των δικτύων, έχει ολοκληρωθεί η σχετική μελέτη που ανέθεσε η Περιφέρεια το 2013; πιες εναλλακτικές λύσεις στην παρούσα συγκυρία μειώνουν το κόστος και επικαιροποιούν την συμβολή του έργου στην τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη.
Εξάλλου  το  πολύπαθο αυτό έργο  έχει περάσει την φάση της πολυλογίας των αρμοδίων την εποχή που οι πόροι ήταν υπαρκτοί και η αναζήτησή τους  καρποφόρα. Σήμερα στην φάση της δεδομένης απομείωσης έως εκμηδενισμού των πόρων  χρειάζεται εγρήγορση και ρεαλισμός αλλά σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υποβαθμίζεται η σημασία, η αναγκαιότητα και κυρίως  η ρεαλιστική προοπτική ενός έργου που δεν πρέπει να ξεχαστεί, να ματαιωθεί και να πάει στα αζήτητα.
Η σημασία του έργου αυτού και υπό το πρίσμα των συνεπειών που προβλέπεται να έχει η Εύβοια από την ερημοποίηση και γενικότερα την κλιματική αλλαγή καθώς και η σημασία του για την τοπική ανάπτυξη επιβάλλουν την επανατοποθέτηση του Φράγματος των Μανικίων   στις άμεσες προτεραιότητες της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας αλλά και του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας ιδίως των τομέων των πρώην ΥΠΕΚΑ και Αγροτικής Ανάπτυξης.

Σε κάθε περίπτωση η διαχείριση του έργου αυτού απαιτεί, πέραν της πλήρους διαφάνειας και ενημέρωσης, σοβαρές συμπεριφορές διοίκησης και  ηγεσίας σε αντίστροφη πορεία με τις έως τώρα συμπεριφορές ευκαιριακής ανάδειξης στην κονίστρα της ψηφοσυλλογής των διαφόρων πολιτικών παραγόντων. Οι καιροί δεν επιτρέπουν επιστροφή στο παρελθόν αλλά μετρημένες ρεαλιστικές κινήσεις για να αποκτήσει μέλλον ο τόπος. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΚΑΝΩΝ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΟΤΑΜΩΝ ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΚΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Εγκρίθηκε με την ΚΥΑ 167395/5-4-2013 το διατακτικό της οποίας έχει ως ακολούθως:
Α. Συνοπτική περιγραφή του προγράµµατος Α.1 Γεωγραφική θέση Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας (Υ∆ 07) αποτελεί ένα από τα δεκατέσσερα υδατικά διαµερίσµατα, στα οποία διαιρέθηκε ο ελληνικός χώρος µε το  Νόµο 1739/1987 (ΦΕΚ 201/Α/20.11.1987) και αντιστοιχούν στις περιοχές λεκανών  απορροής ποταµών του άρθρου 3 του Π.∆.51/2007 όπως ορίζεται στην υπ΄αριθ.  706/2010 (ΦΕΚ1383/Β/2.9.2010) Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων.  Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας εκτείνεται γεωγραφικά σχεδόν σε  ολόκληρους τους Νοµούς Ευβοίας (και τη Σκύρο) και Βοιωτίας, µεγάλα τµήµατα των  Νοµών Φθιώτιδας (83,1%) και Φωκίδας (41,9%) και µικρά τµήµατα των Νοµών Αττικής  (7,2%) και Μαγνησίας (Σποράδες) (14,9%). Η συνολική του έκταση είναι 12.281 km2.Το  Υδατικό ∆ιαµέρισµα χαρακτηρίζεται µορφολογικά ορεινό έως ηµιορεινό. Στο  διαµέρισµα περιλαµβάνονται τέσσερα ορεινά συγκροτήµατα µε υψόµετρο πάνω από  2.0…

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Π.Ο.Α.Υ. ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΛΑΦΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Η χωροθέτηση Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργιών (Π.Ο.Α.Υ) στο Μαρμάρι και συγκεκριμένα στον όρμο Πόρτο Λάφια έχει ξεσηκώσει θύελα διαμαρτυριών στην Νότια Καρυστία και έχει κινητοποιήσει τον Δήμο Καρύστου. Για το θέμα αυτό έγινε συζήτηση στην Βουλή, την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011 στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου και επί την επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής ο Βουλευτής Ευβοίας κ. Κώστας Μαρκόπουλος.Η συζήτηση όπως καταγράφεται στα Πρακτικά της Βουλής έχει ως εξής: Κύριε Μαρκόπουλε, έχετε δύο λεπτά χρόνο ανάπτυξης της ερώτησης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εκτιμώ πάρα πολύ την παρουσία σας σήμερα εδώ, δοθέντος ότι ξέρω ότι στο Υπουργείο σας γίνεται συζήτηση για το ειδικό χωροταξικό για τις υδατοκαλλιέργειες. Εκτιμώ την παρουσία σας, γιατί η ερώτηση έχει απόλυτη σχέση.
Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι οι υδατοκαλλιέργειες είναι ένας πολύ δυναμικός κλάδος της ελληνικής οικονομίας, εξαγωγικό…

Η ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ.

Οι «ρητινοσυλλέκτες» ή «ρητινοκαλλιεργητές» ή κατά την παλαιότερη ονομασία οι «ρετσινάδες», αποτελούν μία επαγγελματική ομάδα, με λιγότερα πλέον από 2.000 άτομα σε όλη την χώρα, η οποία είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με την Εύβοια και συγκεκριμένα με την Βόρεια Εύβοια. Η περιοχή της Βόρειας Εύβοιας είναι η πρώτη σε παραγωγή ρητίνης πανελλαδικά και τα σωματεία των ρητινοκαλλιεργητών είναι το πολυπληθέστερα. Παλαιότερα ο κλάδος και πολυπληθής ήταν και η παραγωγή πολύ μεγαλύτερη. Κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες αποδεκάτισαν τον κλάδο και μείωσαν την παραγωγή. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικότερα ο ανταγωνισμός με άλλες χώρες που παράγουν υποπροϊόντα προερχόμενα από την επεξεργασία της χημικής ρητίνης όπως η Κίνα, αλλά και οι συνθήκες και όροι εργασίας, το επαγγελματικό εν γένει καθεστώς. Οι ρητινοκαλλιεργητές περιμένουν πολλούς μήνες για να εισπράξουν τις επιδοτήσεις ενώ παραμένουν εντελώς έξω από τη διαδικασία προώθησης  της παραγόμενης πρώτης ύλης στην αγορά.