Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ» ΑΠΑΙΤΕΙ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.



Του Αλέξανδρου Μπίκα
Μόνο εύκολη δεν είναι η επιστροφή στο χωριό, αφού για να ξεκινήσει κανείς δραστηριότητα απαιτεί να διαθέτει μεγάλα κεφάλαια, ρευστότητα, όρεξη για δουλειά και πολλά ακόμη εφόδια με κυριότερο την τεχνογνωσία. Ανασταλτικό παράγοντα, σε κάθε περίπτωση, αποτελούν και τα δυσβάσταχτα μέτρα κατά του αγροτικού κόσμου που υλοποιεί η κυβέρνηση Σαμαρά και που σαν αποτέλεσμα θα έχουν την περαιτέρω συρρίκνωση του αγροτικού κόσμου. Τα μέτρα θα ήταν ακόμη βαρύτερα, χωρίς τη συμβολή του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αθανάσιου Τσαυτάρη.
Μπορεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και  Τροφίμων να σχεδιάζουν την «επιστροφή στο χωριό» σε μια προσπάθεια να χρυσώσουν το χάπι, με αφορμή τα εξοντωτικά μέτρα κατά του αγροτικού ιστού, ωστόσο όλα αυτά μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, παρά έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση μάλιστα, όλο και πιο έντονα το τελευταίο διάστημα  περνάει την εικόνα πως  κόπτεται για τα συμφέροντα του ελληνικού αγροτικού κόσμου και των παραγωγών, ενώ την ίδια στιγμή προσπαθεί να αποδυναμώσει  τους συνεταιρισμούς, το συνεταιριστικό κίνημα, την ΠΑΣΕΓΕΣ κι άλλους θεσμούς που στηρίζουν την ελληνική ύπαιθρο.
Σαμαράς, Χαρακόπουλος μάλιστα προανήγγειλαν πριν λίγες μέρες πως θα θέσουν σε επιχειρησιακό σχεδιασμό την «επιστροφή στο χωριό», σε συνεργασία με όλα τα αρμόδια υπουργεία κι ενώ είναι νωπές οι μνήμες από την αποτυχία του προγράμματος διάθεσης αγροτικής γης, το οποίο όχι μόνον δεν «περπάτησε», αλλά εξέθεσε τους εμπνευστές του για πολλούς λόγους. Με πρώτο και καλύτερο την ποιότητα των διατιθέμενων χωραφιών, τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν ήταν κατάλληλα για καλλιέργεια, αλλά και δεύτερον, διότι με 5-10 στρέμματα καλλιέργεια, δεν μπορείς να ζήσεις πλέον.
Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ έπειτα από αρκετή έρευνα και διάλογο με παραγωγικούς αγρότες παρουσιάζει έναν οδηγό για όσους ενδιαφέρονται να γυρίσουν στην ύπαιθρο και δεν ξέρουν τα κατατόπια και τις… κακοτοπιές.

Χρειάζονται κεφάλαια
Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα, κόπο, έξυπνες επιλογές και το κυριότερο… χρήμα, ειδικά την εποχή που διανύουμε -που το ρευστό είναι δυσεύρετο- καλείται να δαπανήσει κάποιος που επιθυμεί να παράγει όλο το χρόνο, ποιοτικά αγροτικά προϊόντα. Βέβαια η κρίση και σ’ αυτόν τον τομέα δημιουργεί ευκαιρίες.
Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, σε συνδυασμό με την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών, που παρατηρείται σε τέτοιου είδους χρονικές περιόδους, με υψηλά ποσοστά ύφεσης και ανεργίας παρακινεί αρκετούς ανθρώπους - νέους στην πλειοψηφία τους – ν’ αναζητήσουν ευκαιρίες. Γιατί όχι μάλιστα να εγκαταλείψουν τις πόλεις και να επιστρέψουν στην ύπαιθρο, επενδύοντας στον πρωτογενή τομέα και δη την αγροτική παραγωγή, η οποία τους εξασφαλίζει ότι ποτέ τουλάχιστον δεν θα… πεινάσουν και πάντοτε θα έχουν κάποιο προϊόν να εμπορευτούν.
Κι αν στην πιο ευνοϊκή των περιπτώσεων διαθέτουν εκτάσεις γης (που είτε ως σήμερα ενοικίαζαν έναντι τιμήματος, είτε άφηναν χέρσες), τότε η επιστροφή στην ύπαιθρο αναμένεται πιο ομαλή και πιο… φθηνή γι’ αυτούς.
Γιατί στην αντίθετη περίπτωση απαιτείται να διαθέσουν μεγάλα κεφάλαια, προκειμένου να γίνουν ανταγωνιστικοί, σύγχρονοι και φυσικά επιχειρηματίες -  αγρότες.


Βέβαια πρέπει να σημειώσουμε ότι η κρίση των τελευταίων δυο ετών έχει δημιουργήσει συνθήκες ευνοϊκές για την επιστροφή στην ύπαιθρο και έχει δημιουργήσει εξαιρετικές ευκαιρίες για επένδυση στον πρωτογενή τομέα.
Παρ’ όλα αυτά, όπως επισημαίνουν στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ενεργοί αγρότες με μεγάλη εμπειρία στην παραγωγική διαδικασία, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση των κεφαλαίων, αφού από μόνο του το επάγγελμα του αγρότη εμπεριέχει ρίσκα σε ό, τι αφορά κυρίως αστάθμητους παράγοντες, όπως οι καιρικές συνθήκες και οι ασθένειες που μπορεί να «χτυπήσουν» την παραγωγή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Ειδικότερα, τώρα, αν ενδιαφέρεται ν’ αποκτήσει «καλά» κομμάτια αγροτικής γης, με υψηλές παραγωγικές δυνατότητες (δηλαδή να μπορεί να καλλιεργήσει τα πάντα) πρέπει να δαπανήσει ένα ικανό ποσό, δεδομένης και της οικονομικής συγκυρίας.
Έτσι, αν υποθέσουμε ότι επιλέξει ν’ αγοράσει 100 τέτοιου είδους στρέμματα αγροτικής γης, πρέπει να δαπανήσει ένα ποσό που στη καλύτερη των περιπτώσεων ξεκινά από τα 150.000 και φτάνει τα 200.000 ευρώ περίπου, καθώς οι τιμές διαμορφώνονται αυτή την περίοδο, κατά μέσο όρο, στα επίπεδα των 1.500 - 2.000 ευρώ ανά στέμμα. Ωστόσο, δεν είναι λίγες και οι ευκαιρίες που μπορεί να βρει κανείς στην αγορά και χωράφια να πωλούνται ακόμη και κοντά στα 1.000 ευρώ ανά στρέμμα, αλλά σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
Σημειώνεται ότι οι συγκεκριμένες τιμές αφορούν «καλά» χωράφια, εννοείται με δυνατότητα ποτίσματος, στα οποία ο αγρότης μπορεί να καλλιεργήσει τα περισσότερα είδη προϊόντων, ν’ ασχοληθεί δηλαδή τόσο με μονοετείς όσο και πολυετείς καλλιέργειες (π.χ. μηδική με διάρκεια 4 ετών). Πρέπει εξάλλου να πούμε ότι για εκτάσεις με έτοιμες δενδροκαλλιέργειες (π.χ. ελιές Μεσσηνίας) 15ετίας οι τιμές ανεβαίνουν, όπως είναι φυσικό.

Η παραγωγή όλο το χρόνο απαιτεί… κόπο
Επιλέγοντας, τώρα, ένα δρόμο σαφώς πιο… παραγωγικό και ένα μοντέλο πολυκαλλιέργειας, ώστε να παράγει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους διαφορετικά είδους προϊόντα, με έμφαση στα αγρο-διατροφικά, ο αγρότης απαιτείται να διαθέσει πρόσθετα κεφάλαια για την προμήθεια των απαραίτητων μηχανημάτων, εκτός κι αν επιλέξει την ενοικίαση μηχανημάτων και… υπηρεσιών από άτομα που διαθέτουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό.
Ας δούμε όμως τι χρειάζεται σε πρώτη φάση ο αγρότης – επενδυτής, στην περίπτωση που καταλήξει να επωμιστεί ο ίδιος (ή η οικογένειά του, αν πρόκειται τέτοιου είδους εκμετάλλευση) την καλλιεργητική φροντίδα των διαφορετικών ειδών καλλιεργειών (πορτοκάλια, ελιές, καλαμπόκι, μηδική, βαμβάκι) με την οποία θ’ ασχοληθεί.
Ο ενδιαφερόμενος, λοιπόν, πρέπει να προμηθευτεί τα παρακάτω εργαλεία (στην παρένθεση κατά προσέγγιση το κόστος για εργαλεία και μηχανήματα καινούργια).
-              Τρακτέρ δενδροκομικό (40.000 ευρώ)
-              Φρέζα (4.500 ευρώ)
-              Άροτρο (1.500 ευρώ)
-              Δισκόσβαρνα (5.000 ευρώ)
-              Ραντιστικό πολλαπλής χρήσης (4.000 ευρώ)
-              Κλαδευτικό (2.000 ευρώ)
-              Ρυμούλκα μεταφοράς ελαφρού τύπου (3.000 ευρώ)
-              Διανομέας λιπάσματος (500 ευρώ)
-              Αγροτικό αυτοκίνητο (20.000 ευρώ)
-              Σύγχρονες εγκαταστάσεις αποθήκευσης των μηχανημάτων του και των προϊόντων συνολικής επιφάνειας 200 τ.μ. (50.000 ευρώ).
Προσθέτοντας τα εν λόγω ποσά καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο επενδυτής πρέπει να δαπανήσει 130.500 ευρώ, με τη σημείωση ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχει ήδη προμηθευτεί όλα τα απαραίτητα εργαλεία, καλύπτοντας τις ανάγκες του για να μπει στην καλλιέργεια των πιο γνωστών αγροτικών προϊόντων.
Βεβαίως σημειώνεται ότι αν για παράδειγμα καλλιεργήσει βαμβάκι, καλαμπόκι ή μηδική, αναγκαστικά θα πληρώσει επιπλέον των παραπάνω χρήματα σε επαγγελματίες που διαθέτουν τα απαραίτητα βαριά μηχανήματα συγκομιδής (βαμβακοσυλλεκτικές μηχανές, πρέσες) των εν λόγω προϊόντων, καθώς ο ίδιος εκ των πραγμάτων δεν μπορεί και δεν συμφέρει να διαθέτει.
Στα κάτι παραπάνω από 130.000 ευρώ πρέπει να προσθέσουμε και τα 100.000 - 200.000 ευρώ για την αγορά της αγροτικής γης που, δυστυχώς, δεν διέθετε.

Εξοικονόμηση χρημάτων με ενοικίαση
Εξοικονόμηση χρημάτων μπορεί να επιτύχει, ωστόσο, αν για παράδειγμα επιλέξει ν’ αγοράσει ένα μεταχειρισμένο τρακτέρ ή κάποιο από τα υπόλοιπα εργαλεία, τα οποία υπάρχουν στην αγορά και ιδιαίτερα ελκυστικές τιμές, δεδομένης και της γενικότερης οικονομικής δυσπραγίας. Με την ίδια τακτική εξάλλου μπορεί να κινηθεί ο ενδιαφερόμενος και όσον αφορά την αγροτική γη, αφού μπορεί να μισθώσει μεγάλες εκτάσεις, σε τιμές ιδιαίτερα ανταγωνιστικές, σε σχέση με δυο χρόνια πριν.
Κι αυτό, γιατί όπως εξηγούν άνθρωποι που νοικιάζουν χρόνια εκτάσεις αγροτικής γης, υπάρχουν ιδιοκτήτες χωραφιών που ξεκινούν τη διαπραγμάτευση από τα 25 ευρώ/στρέμμα ανά καλλιεργητική σαιζόν, ενώ οι αντίστοιχες τιμές δυο χρόνια πριν έφταναν τα 50 -60 ευρώ.

 «Φιλέτα» οι μεγάλες εκτάσεις

Αυτό που πρέπει, επίσης, να επιδιώξει ο επενδυτής είναι τα χωράφια που θα αγοράσει να είναι ει δυνατόν ενιαία και όχι διάσπαρτα κομμάτια κλήρου, καθώς έτσι θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα εξοικονόμησης χρημάτων και μείωσης του κόστους παραγωγής.
Τέλος, ο ενδιαφερόμενος καλείται στη συνέχεια και αφού αποκτήσει τη γη να διαθέσει κεφάλαια για τη σπορά και τις υπόλοιπες φροντίδες των καλλιεργειών του, ενώ κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι το ελληνικό κράτος δίνει τη δυνατότητα ένταξης στο πρόγραμμα «Νέων Γεωργών», που συγχρηματοδοτείται απ' την Ε.Ε. και εθνικούς πόρους και αφορά νέους 18-40 χρόνων.
Σήμερα με τις όποιες αλλαγές, η αίτηση συνοδεύεται από έξοδα φακέλου, που καταρτίζει ειδικός γεωπόνος-μελετητής και πληρώνει ο ενδιαφερόμενος.

Του Αλέξανδρου Μπίκα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νέο λιμάνι στη Χαλκίδα θα δώσει και πάλι ζωή στην Εύβοια

 Αναδημοσίευση από ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ Μηνάς Τσαμόπουλος Δικαίωμα στην ελπίδα έχει πλέον η Εύβοια, εν μέσω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που πλήττει την Ελλάδα. Το νησί που δεσπόζει στο Αιγαίο ελέγχοντας τα θαλάσσια περάσματα προς και από τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο παλεύει με τους «δαίμονές» του τόσα χρόνια αφού έχει ένα αρνητικό πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Είναι ο πρώτος νομός στην Ευρώπη σε άνεργους νέους. Μία γεωγραφική περιοχή που την τετραετία 1985-1989 είχε το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη Γηραιά  Ήπειρο, καταδικάστηκε στη συνέχεια σε βιομηχανικό μαρασμό, με τα λουκέτα που μπήκαν στα εργοστάσια, αφήνοντας στον δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους που κατέχουν μοναδική τεχνογνωσία. Η οικονομική ξαστεριά για την Εύβοια έρχεται από τη θάλασσα, με μοχλό ανάπτυξης τον Οργανισμό Λιμένων Νήσου Εύβοιας (ΟΛΝΕ)  ο οποίος προήλθε από τη συνένωση 10 Λιμενικών ταμείων  και στις 30 Ιουνίου συμπληρώνει δύο χρόνια λειτουργίας, ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με μετόχους το υπουργείο Οικονομίας, Υπο…

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Συζήτηση με τον Λίνο Τριανταφυλλίδη και τον Νίκο Τράκο 
Η ανάπτυξης της ανατολικής πλευράς της Εύβοιας καταμεσίς στο Αιγαίο και στην γειτονιά της μητροπολιτικής Αττικής αποτελεί μία κρίσιμη πτυχής της γενικής αλλά ανεύρετης έως τώρα ευβοϊκής ανάπτυξης. Το ιστολόγιο αυτό, το "ΕΥΒΟΙΑ 2020" ανοίγει το διάλογο συζητώντας με δύο έμπειρους επιστήμονες που διακρίνονται για τη δημιουργική τους σκέψη και το πλούσιο μελετητικό έργο τους, τον Αρχιτέκτονα- Χωροτάκτη κ. Λίνο Τριανταφυλλίδη και τον Συγκοινωνιολόγο- Πολιτικό Μηχανικό κ. Νίκο Τράκο. Η Εύβοια περιμένει το τρένο της …. από την εποχή του Τρικούπη Η Ανατολική Εύβοια παραμένει απομονωμένη, εγκαταλελειμμένη και αναξιοποίητη. Η δημιουργία οδικού και σιδηροδρομικού άξονα που να συνδέει τη Χαλκίδα με το λιμάνι της Κύμης, την δυτική με την ανατολική πλευρά του νησιού  είναι ένα αίτημα που «εκκρεμεί» από την εποχή του Τρικούπη.

Η πρόταση και το όραμα του Χαριλάου Τρικούπη, πέρασαν στην ιστορία. Τότε υπήρχε το κίνητρο της αξιοποίησης του χ…

Η πρόταση του Β2 Σταδίου του ΣΧΟΟΑΠ ΑΥΛΩΝΟΣ.

 Αναγκαία η ενημέρωση και η συμμετοχή πολιτών και φορέων.

Στην φάση της διαβούλευσης έχει τεθεί -έστω τυπικά-  εδώ και πολλές εβδομάδες η πρόταση της Β2 Φάσης της Μελέτης του ΣΧΟΟΑΠ Αυλώνος. Πρόκειται για την τελική φάση της εκπόνησης του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης του πρώην Δήμου Αυλώνος και νυν Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Με άλλα λόγια πρόκειται για το χωροταξικό σχέδιο  που καθορίζει τις χρήσεις γης και τους όρους οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής του πρώην Δήμου Αυλώνος. Πρόκειται για μία σημαντική προγραμματική διαδικασία η οποία ολοκληρώνεται μετά από την φάση αυτή, με την έγκρισή του από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και την δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. Οι δύο προηγούμενες φάσεις πέρασαν από τυπικές και μάλλον «ανεμικές» διαβουλεύσεις, ειδικά η πρώτη, η αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης, στην οποία το μεν κείμενο έβριθε λαθών και παραλείψεων η δε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Δήμου υπήρξε σχεδόν ανύπαρκτη. Στην δεύτερη φάση τα πράγ…