Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ: ΓΝΩΣΗ, ΑΕΙΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ


Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ψηφίστηκε από την ολομέλεια του ΕΚ η νέα πολιτική συνοχής με την οποία θα διατεθεί ποσό ύψους 325 δισ. ευρώ στα κράτη μέλη της ΕΕ, στις περιφέρειες και στις πόλεις τους, ώστε να επιτευχθούν οι πανευρωπαϊκοί στόχοι για την ανάπτυξη και την απασχόληση, καθώς και για να αντιμετωπιστούν η κλιματική αλλαγή, η ενεργειακή εξάρτηση και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Αν ληφθούν υπόψη η εθνική συνεισφορά των κρατών μελών και η μόχλευση που παρέχουν τα χρηματοπιστωτικά μέσα, ο συνολικός αντίκτυπος είναι πιθανόν να υπερβεί τα 500 δισ. ευρώ. Η νέα πολιτική συνοχής θα εξασφαλίσει τη μέγιστη απόδοση των εν λόγω επενδύσεων, που θα είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες της κάθε περιφέρειας και της κάθε πόλης. Τα βασικά στοιχεία της νέας πολιτικής συνοχής είναι τα εξής:
1. Επενδύσεις σε όλες τις περιφέρειες της ΕΕ και προσαρμογή του επιπέδου στήριξης και της εθνικής συνεισφοράς (ποσοστό συγχρηματο-δότησης) στα επίπεδα ανάπτυξής τους:
 Λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες (ΑΕΠ < 75% του μέσου όρου της ΕΕ-27)
 Περιφέρειες μετάβασης (ΑΕΠ 75% έως 90 % του μέσου όρου της ΕΕ-27)
 Περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες (ΑΕΠ > 90% του μέσου όρου της ΕΕ-27)
2. Διοχέτευση πόρων σε καίριους τομείς ανάπτυξης: Οι επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) θα εστιάζονται σε 4 βασικές προτεραιότητες: την καινοτομία και την έρευνα, το ψηφιακό θεματολόγιο, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) και την οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ανάλογα με την κατηγορία της περιφέρειας (λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες: 50%, περιφέρειες μετάβασης: 60%, και περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες: 80%). Περίπου 100 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε αυτούς τους τομείς, από τους οποίους τουλάχιστον 23 δισ. ευρώ θα στηρίξουν τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (ενεργειακής απόδοσης και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας). Ως προς αυτό, υπάρχουν ξεχωριστές υποχρεώσεις για τη διάθεση πόρων από το ΕΤΠΑ (λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες: 12%, περιφέρειες μετάβασης: 15%, και περισσότερο αναπτυγμέ-νες περιφέρειες: 20%).

Περίπου 66 δισ. ευρώ θα διατεθούν ειδικά για διευρωπαϊκές μεταφορικές συνδέσεις προτεραιότητας και βασικά έργα περιβαλλοντικής υποδομής μέσω του Ταμείου Συνοχής. Μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ), η πολιτική για τη συνοχή θα συμβάλει σημαντικά στις προτεραιότητες της ΕΕ στον τομέα της απασχόλησης, π.χ. μέσω της κατάρτισης και της διά βίου μάθησης, της εκπαίδευσης και της κοινωνικής ένταξης (κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον το 20% του ΕΚΤ για την υλοποίηση αυτού του στόχου). Η συνδρομή του ΕΚΤ θα καθορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε κράτους μέλους, με την επιφύλαξη ενός προκαθορισμένου ελάχιστου ποσού, και θα ανέρχεται συνολικά σε τουλάχιστον 70 δισ. ευρώ. Η νέα πρωτοβουλία για την απασχόληση των νέων που συνδέεται με το ΕΚΤ και χρηματοδοτείται με τουλάχιστον 6 δισ. ευρώ θα υποστηρίζει την εφαρμογή της «Εγγύησης για τη νεολαία».

3. Καθορισμός σαφών, διαφανών, μετρήσιμων βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων όσον αφορά τη λογοδοσία και τα αποτελέσματα: Οι χώρες και οι περιφέρειες θα πρέπει να ανακοινώνουν εκ των προτέρων τους στόχους που προτίθενται να επιτύχουν με τους διαθέσιμους πόρους και να προσδιορίζουν επακριβώς τον τρόπο με τον οποίο θα μετράται η πρόοδος προς την επίτευξη αυτών των στόχων. Αυτό θα επιτρέψει την τακτική παρακολούθηση και συζήτηση σχετικά με τη χρήση των χρηματοοικονομικών πόρων. Θα σημαίνει ότι, προς το τέλος της περιόδου, επιπλέον κονδύλια θα μπορούν να διατεθούν σε προγράμματα με καλύτερες επιδόσεις (μέσω του λεγόμενου «αποθεματικού επίδοσης»).
4. Καθιέρωση όρων πριν από τη διοχέτευση κονδυλίων ώστε να εξασφαλίζονται αποτελεσματικότερες επενδύσεις. Για παράδειγμα, οι στρατηγικές «έξυπνης εξειδίκευσης» με σκοπό τον εντοπισμό ιδιαίτερων πλεονεκτημάτων και δυνατοτήτων, οι φιλικές προς τις επιχειρήσεις μεταρρυθμίσεις, οι στρατηγικές για τις μεταφορές, τα μέτρα για τη βελτίωση των συστημάτων δημοσίων συμβάσεων, η τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, οι στρατηγικές για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων και της πρόωρης αποχώρησης από το σχολείο ή οι στρατηγικές για την προώθηση της ισότητας των φύλων και της απαγόρευσης των διακρίσεων συνιστούν όλα απαραίτητες προϋποθέσεις.
5. Κατάρτιση κοινής στρατηγικής για μεγαλύτερο συντονισμό και λιγότερες επικαλύψεις: Το κοινό στρατηγικό πλαίσιο συνιστά τη βάση για τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων και επενδυτικών κεφαλαίων (το ΕΤΠΑ, το Ταμείο Συνοχής και το ΕΚΤ, ως τα τρία ταμεία στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή, καθώς και το Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ταμείο Αλιείας). Το εν λόγω πλαίσιο συνδέεται επίσης καλύτερα με άλλα μέσα της ΕΕ, όπως το πρόγραμμα «Ορίζοντας 2020», η διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» ή το πρόγραμμα για την απασχόληση και την κοινωνική καινοτομία.
6. Απλούστευση της γραφειοκρατίας και διευκόλυνση της χρήσης των επενδύσεων της ΕΕ μέσω μιας κοινής δέσμης κανόνων για όλα τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία και τα επενδυτικά κεφάλαια, καθώς και απλούστεροι λογιστικοί κανόνες, πιο στοχοθετημένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και εντατικότερη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας («ηλεκτρονική συνοχή»).
7. Ενίσχυση της αστικής διάστασης της πολιτικής, με τη διάθεση ενός ελάχιστου ποσού των πόρων του ΕΤΠΑ το οποίο θα δαπανάται για ολοκληρωμένα έργα σε πόλεις – πέραν των άλλων δαπανών σε αστικές περιοχές.
8. Ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας και διευκόλυνση της δημιουργίας περισσότερων διασυνοριακών έργων. Επιπλέον, η διασφάλιση στρατηγικών για μακροπεριφέρειες, όπως ο Δούναβης και η Βαλτική Θάλασσα, υποστηρίζεται από εθνικά και περιφερειακά προγράμματα.
9. Διασφάλιση της καλύτερης διασύνδεσης της πολιτικής για τη συνοχή με μια ευρύτερη οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ: Τα προγράμματα θα πρέπει να συνάδουν με τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων και θα πρέπει να περιλαμβάνουν τις σχετικές μεταρρυθμίσεις που έχουν προσδιοριστεί μέσω ειδικών για κάθε χώρα συστάσεων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου.
Εάν κριθεί αναγκαίο, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη –στο πλαίσιο της ρήτρας «μακροοικονομικών προϋποθέσεων»– να τροποποιήσουν προγράμματα προκειμένου να στηριχθούν βασικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ως έσχατη λύση, μπορεί να αναστείλει τη χορήγηση των κονδυλίων, εάν έχουν διαπιστωθεί επανειλημμένες και σοβαρές παραβιάσεις των οικονομικών συστάσεων.
10. Ενθάρρυνση της εντατικότερης χρήσης χρηματοδοτικών μέσων ώστε να δοθεί στις ΜΜΕ μεγαλύτερη στήριξη και πρόσβαση σε πιστώσεις: Δάνεια, εγγυήσεις και ίδια κεφάλαια/κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου θα στηρίζονται από κονδύλια της ΕΕ χάρη σε κοινούς κανόνες, στη διεύρυνση της χρήσης τους και στην παροχή κινήτρων (π.χ. υψηλότερα ποσοστά συγχρηματοδότησης). Η έμφαση στα δάνεια παρά στις επιχορηγήσεις αναμένεται ότι θα βελτιώσει την ποιότητα των σχεδίων και θα αποθαρρύνει την εξάρτηση από επιδοτήσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΚΑΝΩΝ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΟΤΑΜΩΝ ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΚΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Εγκρίθηκε με την ΚΥΑ 167395/5-4-2013 το διατακτικό της οποίας έχει ως ακολούθως:
Α. Συνοπτική περιγραφή του προγράµµατος Α.1 Γεωγραφική θέση Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας (Υ∆ 07) αποτελεί ένα από τα δεκατέσσερα υδατικά διαµερίσµατα, στα οποία διαιρέθηκε ο ελληνικός χώρος µε το  Νόµο 1739/1987 (ΦΕΚ 201/Α/20.11.1987) και αντιστοιχούν στις περιοχές λεκανών  απορροής ποταµών του άρθρου 3 του Π.∆.51/2007 όπως ορίζεται στην υπ΄αριθ.  706/2010 (ΦΕΚ1383/Β/2.9.2010) Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων.  Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας εκτείνεται γεωγραφικά σχεδόν σε  ολόκληρους τους Νοµούς Ευβοίας (και τη Σκύρο) και Βοιωτίας, µεγάλα τµήµατα των  Νοµών Φθιώτιδας (83,1%) και Φωκίδας (41,9%) και µικρά τµήµατα των Νοµών Αττικής  (7,2%) και Μαγνησίας (Σποράδες) (14,9%). Η συνολική του έκταση είναι 12.281 km2.Το  Υδατικό ∆ιαµέρισµα χαρακτηρίζεται µορφολογικά ορεινό έως ηµιορεινό. Στο  διαµέρισµα περιλαµβάνονται τέσσερα ορεινά συγκροτήµατα µε υψόµετρο πάνω από  2.0…

Η ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ.

Οι «ρητινοσυλλέκτες» ή «ρητινοκαλλιεργητές» ή κατά την παλαιότερη ονομασία οι «ρετσινάδες», αποτελούν μία επαγγελματική ομάδα, με λιγότερα πλέον από 2.000 άτομα σε όλη την χώρα, η οποία είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με την Εύβοια και συγκεκριμένα με την Βόρεια Εύβοια. Η περιοχή της Βόρειας Εύβοιας είναι η πρώτη σε παραγωγή ρητίνης πανελλαδικά και τα σωματεία των ρητινοκαλλιεργητών είναι το πολυπληθέστερα. Παλαιότερα ο κλάδος και πολυπληθής ήταν και η παραγωγή πολύ μεγαλύτερη. Κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες αποδεκάτισαν τον κλάδο και μείωσαν την παραγωγή. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικότερα ο ανταγωνισμός με άλλες χώρες που παράγουν υποπροϊόντα προερχόμενα από την επεξεργασία της χημικής ρητίνης όπως η Κίνα, αλλά και οι συνθήκες και όροι εργασίας, το επαγγελματικό εν γένει καθεστώς. Οι ρητινοκαλλιεργητές περιμένουν πολλούς μήνες για να εισπράξουν τις επιδοτήσεις ενώ παραμένουν εντελώς έξω από τη διαδικασία προώθησης  της παραγόμενης πρώτης ύλης στην αγορά.

Η πρόταση του Β2 Σταδίου του ΣΧΟΟΑΠ ΑΥΛΩΝΟΣ.

 Αναγκαία η ενημέρωση και η συμμετοχή πολιτών και φορέων.

Στην φάση της διαβούλευσης έχει τεθεί -έστω τυπικά-  εδώ και πολλές εβδομάδες η πρόταση της Β2 Φάσης της Μελέτης του ΣΧΟΟΑΠ Αυλώνος. Πρόκειται για την τελική φάση της εκπόνησης του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης του πρώην Δήμου Αυλώνος και νυν Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Με άλλα λόγια πρόκειται για το χωροταξικό σχέδιο  που καθορίζει τις χρήσεις γης και τους όρους οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής του πρώην Δήμου Αυλώνος. Πρόκειται για μία σημαντική προγραμματική διαδικασία η οποία ολοκληρώνεται μετά από την φάση αυτή, με την έγκρισή του από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και την δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. Οι δύο προηγούμενες φάσεις πέρασαν από τυπικές και μάλλον «ανεμικές» διαβουλεύσεις, ειδικά η πρώτη, η αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης, στην οποία το μεν κείμενο έβριθε λαθών και παραλείψεων η δε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Δήμου υπήρξε σχεδόν ανύπαρκτη. Στην δεύτερη φάση τα πράγ…