Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη
Ο θεσμός της Περιφέρειας, ως δεύτερος βαθμός Αυτοδιοίκησης, έχει πολύ μικρή ηλικία, μόλις τριών ετών. Αυτό σημαίνει ότι μόλις τώρα αρχίζει να κάνει τα πρώτα βήματα κουβαλώντας πολιτικά στερεότυπα από την Κρατική Περιφέρεια και την Νομαρχία. Σημαίνει επίσης ότι έχει μεγάλο δρόμο να διανύσει για να αναδειχθεί σε πραγματικό αυτοδιοικητικό θεσμό. Αυτό όμως είναι και το σημαντικό διακύβευμα  των περιφερειακών αρχών για την επόμενη θητεία. Να καταστήσουν  τον θεσμό πραγματική αυτοδιοίκηση. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η περίοδος που ξεκινά την 1η Σεπτεμβρίου 2014 συμπίπτει περίπου με προγραμματική περίοδο 2014-2020. Η ελληνική Περιφέρεια πρέπει παράλληλα με την πρωταγωνιστική εμπλοκή της στην υλοποίηση των στόχων και στη διαχείριση των πόρων της προγραμματικής περιόδου 2014-2020 να κατακτήσει το ευρωπαϊκό αυτοδιοικητικό κεκτημένο. Η προγραμματική περίοδος είναι το πεδίο στο οποίο η ελληνική περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει, πέραν της αξιοποίησης των πόρων, να συμβάλλει στην πολιτική και θεσμική σύγκλιση και την συνέργεια  με τις άλλες αυτοδιοικητικές Περιφέρειες της Ευρώπης και πρωτίστως με  εκείνες του Ευρωπαϊκού Νότου.
Στην περίοδο που τελειώνει, στην πρώτη τους θητεία, οι Περιφέρειες – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- λειτούργησαν ως συγκόλληση Νομαρχιών και ως κατάλοιπα της Κρατικής Περιφέρειας. Σε αυτό συνετέλεσε και η αντίληψη ή η εμμονή καθώς και οι στενοί πολιτικοί ορίζοντες των αιρετών που υπηρέτησαν ως περιφερειακές ηγεσίες τον θεσμό. Πολλοί από αυτούς είχαν, εξάλλου ως μόνο εφόδιο την θητεία τους στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση.  Τούτο είχε συνέπεια να επικρατήσει η αντίληψη ότι η Περιφέρεια είναι απλώς το «καπέλο», το περίβλημα  στα προϋπάρχοντα νομαρχιακά συστήματα  που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξακολουθούν να λειτουργούν. Δεν κατανόησαν ή δεν ήθελαν να αποδεχθούν την Περιφέρεια ως μία νέα θεσμική συλλογικότητα, ως ενιαίο αντιπροσωπευτικό θεσμό  η εξουσία του οποίου πηγάζει αδιαίρετα από την αντίστοιχη, οργανωμένη σε εκλογικό σώμα, περιφερειακή κοινωνία.  Βοήθησε βέβαια και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο αλλά πρωτίστως  συνέβαλε η κυρίαρχη αντίληψη για την εφαρμογή του.
Η Περιφέρεια, για να γίνει πραγματικός οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης  πρέπει να κατακτήσει  την συλλογικότητά της. Δηλαδή την συνείδηση ότι είναι ένα σύνολο τοπικών κοινωνιών με συγκλίνοντα συλλογικά συμφέροντα και συγκροτείται για να διαχειριστεί το συνολικό περιφερειακό συμφέρον.

Ασφαλώς η Περιφέρεια, ως ευρύτερη τοπική κοινωνία έχει ενδοτοπικές ανισότητες, συγκρουόμενα συμφέροντα, αλλά η αποστολή της Περιφερειακής Ηγεσίας  είναι η έκφραση, η σύνθεση η διαμόρφωση και η υπηρέτηση του περιφερειακού συμφέροντος μετά από την διαρκή σύγκλιση των αντικρουόμενων τοπικών ή τοπικιστικών συμφερόντων. Η λειτουργία αυτή είναι επίπονη και επίμονη αλλά είναι η μοναδική μέθοδος  που μπορεί να διαμορφώσει και να δυναμώσει την περιφερειακή συλλογικότητα.  Αυτή ακριβώς η συλλογικότητα είναι το εφόδιο για να υπάρξει ισχυρή περιφερειακή αυτοδιοίκηση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΚΑΝΩΝ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΟΤΑΜΩΝ ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΚΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Εγκρίθηκε με την ΚΥΑ 167395/5-4-2013 το διατακτικό της οποίας έχει ως ακολούθως:
Α. Συνοπτική περιγραφή του προγράµµατος Α.1 Γεωγραφική θέση Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας (Υ∆ 07) αποτελεί ένα από τα δεκατέσσερα υδατικά διαµερίσµατα, στα οποία διαιρέθηκε ο ελληνικός χώρος µε το  Νόµο 1739/1987 (ΦΕΚ 201/Α/20.11.1987) και αντιστοιχούν στις περιοχές λεκανών  απορροής ποταµών του άρθρου 3 του Π.∆.51/2007 όπως ορίζεται στην υπ΄αριθ.  706/2010 (ΦΕΚ1383/Β/2.9.2010) Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων.  Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας εκτείνεται γεωγραφικά σχεδόν σε  ολόκληρους τους Νοµούς Ευβοίας (και τη Σκύρο) και Βοιωτίας, µεγάλα τµήµατα των  Νοµών Φθιώτιδας (83,1%) και Φωκίδας (41,9%) και µικρά τµήµατα των Νοµών Αττικής  (7,2%) και Μαγνησίας (Σποράδες) (14,9%). Η συνολική του έκταση είναι 12.281 km2.Το  Υδατικό ∆ιαµέρισµα χαρακτηρίζεται µορφολογικά ορεινό έως ηµιορεινό. Στο  διαµέρισµα περιλαµβάνονται τέσσερα ορεινά συγκροτήµατα µε υψόµετρο πάνω από  2.0…

Η ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ.

Οι «ρητινοσυλλέκτες» ή «ρητινοκαλλιεργητές» ή κατά την παλαιότερη ονομασία οι «ρετσινάδες», αποτελούν μία επαγγελματική ομάδα, με λιγότερα πλέον από 2.000 άτομα σε όλη την χώρα, η οποία είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με την Εύβοια και συγκεκριμένα με την Βόρεια Εύβοια. Η περιοχή της Βόρειας Εύβοιας είναι η πρώτη σε παραγωγή ρητίνης πανελλαδικά και τα σωματεία των ρητινοκαλλιεργητών είναι το πολυπληθέστερα. Παλαιότερα ο κλάδος και πολυπληθής ήταν και η παραγωγή πολύ μεγαλύτερη. Κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες αποδεκάτισαν τον κλάδο και μείωσαν την παραγωγή. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικότερα ο ανταγωνισμός με άλλες χώρες που παράγουν υποπροϊόντα προερχόμενα από την επεξεργασία της χημικής ρητίνης όπως η Κίνα, αλλά και οι συνθήκες και όροι εργασίας, το επαγγελματικό εν γένει καθεστώς. Οι ρητινοκαλλιεργητές περιμένουν πολλούς μήνες για να εισπράξουν τις επιδοτήσεις ενώ παραμένουν εντελώς έξω από τη διαδικασία προώθησης  της παραγόμενης πρώτης ύλης στην αγορά.

Η πρόταση του Β2 Σταδίου του ΣΧΟΟΑΠ ΑΥΛΩΝΟΣ.

 Αναγκαία η ενημέρωση και η συμμετοχή πολιτών και φορέων.

Στην φάση της διαβούλευσης έχει τεθεί -έστω τυπικά-  εδώ και πολλές εβδομάδες η πρόταση της Β2 Φάσης της Μελέτης του ΣΧΟΟΑΠ Αυλώνος. Πρόκειται για την τελική φάση της εκπόνησης του Σχεδίου Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης του πρώην Δήμου Αυλώνος και νυν Δημοτικής Ενότητας Αυλώνος του Δήμου Κύμης Αλιβερίου. Με άλλα λόγια πρόκειται για το χωροταξικό σχέδιο  που καθορίζει τις χρήσεις γης και τους όρους οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής του πρώην Δήμου Αυλώνος. Πρόκειται για μία σημαντική προγραμματική διαδικασία η οποία ολοκληρώνεται μετά από την φάση αυτή, με την έγκρισή του από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και την δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. Οι δύο προηγούμενες φάσεις πέρασαν από τυπικές και μάλλον «ανεμικές» διαβουλεύσεις, ειδικά η πρώτη, η αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης, στην οποία το μεν κείμενο έβριθε λαθών και παραλείψεων η δε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Δήμου υπήρξε σχεδόν ανύπαρκτη. Στην δεύτερη φάση τα πράγ…