Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ



Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

Η Ψήφος Εμπιστοσύνης που έδωσε η πλειοψηφία της Βουλής στην Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό μπορεί, κάτω από προϋποθέσεις, να είναι  το εναρκτήριο λάκτισμα για μία βαθιά πολιτική αλλαγή. Το ζητούμενο είναι η κατεύθυνση και η προοπτική. Το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και του τόπου. Σε αυτή την κίνηση δεν είναι όλα αυτονόητα. Υπάρχουν αλήθειες που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, άλλο εάν γίνεται λυσσαλέα προσπάθεια να συσκοτιστούν μέσα στο κλίμα του «μιντιακού λαικισμού». Υπάρχουν συμφέροντα συγκεκριμένα που ποντάρουν στην χρεοκοπία της Ελλάδας, στην Ελλάδα της δραχμής και της φτώχιας. Υπάρχουν συμβιβασμοί και συμφωνίες συμφερόντων που επιζητούν να κρυφτούν μέσα από  δήθεν οικουμενικά κυβερνητικά σχήματα. Εξάλλου δεν είναι πολύ μακριά η εποχή της Οικουμενικής Κυβέρνησης που το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο εκείνης της εποχής την έκανε «παραβάν» της διαφθοράς και της υπονόμευσης του δημοσίου συμφέροντος.
Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο και  «χάρτης» πορείας για την εθνική συνεννόηση υπό το καθαρό βλέμμα του Έλληνα και της Ελληνίδας. Χρειάζονται καθαρά λόγια και ειλικρινής κατάθεση προθέσεων. Χρειάζεται σταθερότητα αλλά και ισχυρή πολιτική βούληση αλλαγής. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου άνοιξε δρόμους μεταρρυθμίσεων πρωτόγνωρων για την χώρα. Το έργο δεν ολοκληρώθηκε. Νέες συμμαχίες για την  διάσωση του ευρωπαϊκού κεκτημένου  της Ελλάδας, για την Αλλαγή στο πολιτικό σύστημα, την οικονομική οργάνωση και την κοινωνική συγκρότηση, για την Νέα Ελλάδα, είναι στο προσκήνιο αλλά και νέες συμμαχίες για να μην αλλάξουν όσα πρέπει να αλλάξουν θα σταθούν απέναντι.


Στην πορεία που ξεκινά σήμερα  μπορεί και πρέπει να ανασυγκροτηθεί και να ηγηθεί  το μεγάλο κίνημα προοδευτικής αλλαγής, σύγχρονο,  ανοικτό στην κοινωνία και τον κόσμο αλλά και σταθερά προσηλωμένο στους στόχους των  ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων που θα κτίσουν την Νέα Ελλάδα της πραγματικής ανάπτυξης, την Νέα Ελλάδα της παραγωγής και της δημιουργικότητας, της Νέα Ελλάδα της συμμετοχικής  δημοκρατίας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας στον πολίτη. Ένα κίνημα θεμελιωμένο σε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, σε μία δυνατή συμμαχία με τον κόσμο της παραγωγής και της εργασίας, της δημιουργικής επιχειρηματικότητας  και της  πνευματικής και πολιτιστικής  αναγέννησης.
Υπό αυτή την έννοια  το ΠΑΣΟΚ  έχει δυνάμεις  ικανές να αναγεννήσουν το μεγάλο κίνημα της προοδευτικής αλλαγής, να συναντήσουν και να συμπορευθούν ισότιμα και χωρίς την ηγεμονική αλαζονεία  της εποχής που αφήνουμε πίσω, χωρίς τα ελαττώματα του κυβερνητισμού και του κρατισμού αλλά με σταθερό γνώμονα τις αρχές και τις αξίες της σύγχρονης δημιουργικής προοδευτικής διακυβέρνησης και της επανασύνδεσης και την κοινωνία των πολιτών. Αρκεί να κρατήσουμε όλα όσα αποτελούν την παρακαταθήκη για το μέλλον και να αφήσουμε πίσω όσα δεν χωρούν στην νέα εποχή. Είναι μια διαδικασία επίπονη, επίμονη και περίπλοκη αλλά πρέπει να επιχειρηθεί  ακόμη και εάν χρειαστεί να αλλάξουν τα σύμβολα, το όνομα, τα πρόσωπα. Η ψυχή και το πνεύμα της δημιουργικής προοδευτικής Αλλαγής χρειάζεται και πρέπει να μείνει ως το ιστορικό εφόδιο για την Νέα Ελλάδα που πρέπει να είναι το διακύβευμα των νέων αγώνων.
Τις μέρες που έρχονται το χειρότερο είναι να κερδίσουν χρόνο και τόπο οι δυνάμεις της διαφθοράς και της  «μιντιοκρατίας» που έχει διαπεράσει σαν καρκίνωμα το πολιτικό σύστημα και καθοδηγεί στα δικά της βήματα την απελπισμένη κοινωνία. Τα «δημιουργήματα» και οι πολιτικοί – υπάλληλοι του οικονομικού κατεστημένου που κατέχει τα μαζικά μέσα ενημέρωσης  έχουν ήδη ξεκινήσει τον χορό τους  ελπίζοντας ότι θα δώσουν λύσεις που θα προστατεύσουν την ασυδοσία των τραπεζιτών και των εργολάβων, των βαρώνων της διαπλοκής και της διαφθοράς. Εξάλλου η απώλεια του «κράτους της ασυδοσίας» ως ενδεχόμενο αποτέλεσμα της Συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου, η αναπόφευκτη και επιβεβλημένη θεσμική κινητοποίηση  για την  «σύλληψη» του πλούτου που φεύγει από την Ελλάδα, ή η πιθανότητα ανασυγκρότησης ενός ανανεωμένου, ισχυρού και ανεξάρτητου από τα συμφέροντά τους πολιτικού συστήματος ως αποτέλεσμα κρίσιμων ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, είναι το διακύβευμα της δικής τους διάσωσης ή του γκρεμίσματος της άθλιας ηγεμονίας τους.
Οι εξελίξεις που φαίνεται να δρομολογούν οι αποφάσεις του Γιώργου Παπανδρέου και η ψήφος εμπιστοσύνης της πλειοψηφίας της Βουλής αλλάζουν  το πολιτικό σκηνικό και ανοίγουν νέους δρόμους για τον τόπο. Τώρα όσο ποτέ άλλοτε είναι επίκαιρη και ταυτόχρονα λυτρωτική να παρουσία ενός δυναμικού κινήματος προοδευτικής αλλαγής ως εγγύηση για την πορεία στην Νέα δημιουργική Ελλάδα, ως προπύργιο αντίστασης στην επίθεση των ασύδοτων αγορών στην Ελλάδα και την ελληνική κοινωνία, ως συντελεστής συμμετοχής σε ένα ευρωπαϊκό κίνημα πραγματικής αλλαγής και τέλος ως δύναμη ανατροπής κάθε προσπάθειας να χρεοκοπήσει η χώρα και η κοινωνία, κάθε προσπάθειας να επικρατήσουν οι σύγχρονοι «μαυραγορίτες» του κατεστημένου της διαπλοκής και της διαφθοράς.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΛΕΚΑΝΩΝ ΑΠΟΡΡΟΗΣ ΠΟΤΑΜΩΝ ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΚΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Εγκρίθηκε με την ΚΥΑ 167395/5-4-2013 το διατακτικό της οποίας έχει ως ακολούθως:
Α. Συνοπτική περιγραφή του προγράµµατος Α.1 Γεωγραφική θέση Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας (Υ∆ 07) αποτελεί ένα από τα δεκατέσσερα υδατικά διαµερίσµατα, στα οποία διαιρέθηκε ο ελληνικός χώρος µε το  Νόµο 1739/1987 (ΦΕΚ 201/Α/20.11.1987) και αντιστοιχούν στις περιοχές λεκανών  απορροής ποταµών του άρθρου 3 του Π.∆.51/2007 όπως ορίζεται στην υπ΄αριθ.  706/2010 (ΦΕΚ1383/Β/2.9.2010) Απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων.  Το Υδατικό ∆ιαµέρισµα Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας εκτείνεται γεωγραφικά σχεδόν σε  ολόκληρους τους Νοµούς Ευβοίας (και τη Σκύρο) και Βοιωτίας, µεγάλα τµήµατα των  Νοµών Φθιώτιδας (83,1%) και Φωκίδας (41,9%) και µικρά τµήµατα των Νοµών Αττικής  (7,2%) και Μαγνησίας (Σποράδες) (14,9%). Η συνολική του έκταση είναι 12.281 km2.Το  Υδατικό ∆ιαµέρισµα χαρακτηρίζεται µορφολογικά ορεινό έως ηµιορεινό. Στο  διαµέρισµα περιλαµβάνονται τέσσερα ορεινά συγκροτήµατα µε υψόµετρο πάνω από  2.0…

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Π.Ο.Α.Υ. ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΛΑΦΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Η χωροθέτηση Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργιών (Π.Ο.Α.Υ) στο Μαρμάρι και συγκεκριμένα στον όρμο Πόρτο Λάφια έχει ξεσηκώσει θύελα διαμαρτυριών στην Νότια Καρυστία και έχει κινητοποιήσει τον Δήμο Καρύστου. Για το θέμα αυτό έγινε συζήτηση στην Βουλή, την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011 στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου και επί την επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής ο Βουλευτής Ευβοίας κ. Κώστας Μαρκόπουλος.Η συζήτηση όπως καταγράφεται στα Πρακτικά της Βουλής έχει ως εξής: Κύριε Μαρκόπουλε, έχετε δύο λεπτά χρόνο ανάπτυξης της ερώτησης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εκτιμώ πάρα πολύ την παρουσία σας σήμερα εδώ, δοθέντος ότι ξέρω ότι στο Υπουργείο σας γίνεται συζήτηση για το ειδικό χωροταξικό για τις υδατοκαλλιέργειες. Εκτιμώ την παρουσία σας, γιατί η ερώτηση έχει απόλυτη σχέση.
Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι οι υδατοκαλλιέργειες είναι ένας πολύ δυναμικός κλάδος της ελληνικής οικονομίας, εξαγωγικό…

Η ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ.

Οι «ρητινοσυλλέκτες» ή «ρητινοκαλλιεργητές» ή κατά την παλαιότερη ονομασία οι «ρετσινάδες», αποτελούν μία επαγγελματική ομάδα, με λιγότερα πλέον από 2.000 άτομα σε όλη την χώρα, η οποία είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με την Εύβοια και συγκεκριμένα με την Βόρεια Εύβοια. Η περιοχή της Βόρειας Εύβοιας είναι η πρώτη σε παραγωγή ρητίνης πανελλαδικά και τα σωματεία των ρητινοκαλλιεργητών είναι το πολυπληθέστερα. Παλαιότερα ο κλάδος και πολυπληθής ήταν και η παραγωγή πολύ μεγαλύτερη. Κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες αποδεκάτισαν τον κλάδο και μείωσαν την παραγωγή. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικότερα ο ανταγωνισμός με άλλες χώρες που παράγουν υποπροϊόντα προερχόμενα από την επεξεργασία της χημικής ρητίνης όπως η Κίνα, αλλά και οι συνθήκες και όροι εργασίας, το επαγγελματικό εν γένει καθεστώς. Οι ρητινοκαλλιεργητές περιμένουν πολλούς μήνες για να εισπράξουν τις επιδοτήσεις ενώ παραμένουν εντελώς έξω από τη διαδικασία προώθησης  της παραγόμενης πρώτης ύλης στην αγορά.